خرید بک لینک

باز باران با ترانه

میخورد بر بام خانه

خانه ام کو؟

خانه ات کو؟

آن دل دیوانه ات کو؟

روز های کودکی کو؟

فصل خو ب سادگی کو؟

یادت آید روز باران...

گردش یک روز دیرین...

پس چه شد؟! کجا رفت خاطرات خوب و شیرین!؟

باز باران بی ترانه...

بی هوای عاشقانه....

بی نوای عارفانه....

در سکوت ظالمانه....

خسته از بدی های همیشگی زمانه...

حتی غافل از رفاقت...

هاله ای از عشق و نفرت....

اشکهای طبق عادت....

قطره هایی بی طراوت...

روی دوش انسانیت...

میخورد بر بام خانه...

برچسب: شعر عاشقانه,شعر غزل,شعر حب,شعر نو,شعر طنز,شعر شعبي عراقي,شعر عن الحب,شعر عن الام,شعر حزين,شعر نزار قباني, نویسنده: هلیا باقری تاريخ: پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت: 4:15

صفحه بندی